FEM Business, 16.02.2008, S. 28
Wie gebruik maakt van de goedkope dollar om voor relatief weinig geld een paar dagen naar New York te gaan, ziet ze op steeds meer plaatsen: borden in de winkels met de tekst ‘we accept euros.’ De New Yorkse winkeliers horen steeds meer Europese talen in hun winkels en willen de nieuwe klanten zo goed mogelijk van dienst zijn. Wat echter nog een belangrijke rol speelt, is de wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar. De New Yorkse winkeliers zullen de euro niet zomaar aannemen als ze zouden verwachten dat die in waarde zou dalen. Hebben ze gelijk?
“In de laatste zes jaar was het renteverschil de belangrijkste drijfveer van de wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar”, stelt Chris Turner, hoofd valutastrateeg van ING. Sinds 2004 was de officiële rente in de VS hoger dan die in de eurozone. Nu zijn de rollen omgedraaid. In de laatste dagen van januari verlaagde de Amerikaanse centrale bank, de Fed, de officiële rente in de VS van 4,25 naar 3 procent. Die in de eurozone bleef op 4 procent. Toch werd niet de euro maar de dollar duurder. Volgens Turner zou de wisselkoers nu rond 1,52 dollar per euro moeten liggen als het renteverschil net zo was als in de laatste zes jaar. Maar de koers ligt op ongeveer 1,46 dollar per euro. Waar ligt dat aan?
Het zijn vooral de veranderingen in verwachtingen die van invloed zijn op de koers. Slechts enkele maanden geleden stond het voor economen in de sterren geschreven dat de Europese Centrale Bank (ECB) haar rente niet of slechts met een kwartprocentpunt zou verlagen. Een grote groep economen verwachtte zelfs nog een renteverhoging vanuit Frankfurt. Dat scenario ligt inmiddels in de prullenbak, wat de euro minder aantrekkelijk maakt.
Dat de Fed de rente zou verlagen, was voorzien, en dat bracht de dollar geen schade toe. Sterker nog, de renteverlagingen van de Fed leiden ertoe dat er op de valutamarkten voorzichtig gefluisterd wordt dat de Amerikaanse economie redelijk snel uit het diepe dal zal klimmen. Dat maakt de dollar interessanter, zeker als de vrees van sommige economen uitkomt dat de ECB te lang zal wachten met renteverlagingen. Dat kan de groei in de eurozone raken.
Waar valutahandelaren de korte termijn proberen te voorspellen, richten wetenschappers zich op de iets langere termijn. Zeven vooraanstaande economen van de European Economic Advisory Group van het Center for Economic Studies en de economische denktank IfO uit München (CESIFO), menen dat er iets fundamenteels is veranderd met betrekking tot de dollar.
Enkele jaren geleden schatten economen zoals Kenneth Rogoff, voormalig hoofdeconoom van het Internationaal Monetair Fonds, in dat de dollar tussen 35 en 50 procent in waarde moest dalen. Pas dan zou de uit het lood geslagen wereldeconomie in balans komen. De VS zou meer moeten uitvoeren en minder invoeren om zo het tekort op de lopende rekening, grofweg het verschil tussen invoer en uitvoer, te verkleinen. Daartoe moest de dollar fors dalen. Daardoor worden Amerikaanse goederen voor buitenlanders goedkoper en buitenlandse goederen voor Amerikanen duurder. Sinds 2002 verloor de greenback ongeveer 40 procent. Het CESIfo stelt echter dat een daling van tussen 10 en 20 procent al voldoende kan zijn.
Wat betekent dat voor de eurozone? Dat de wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar waarschijnlijk te ver is doorgeschoten, klinkt het uit Munchen. Een ruime meerderheid van de valutahandelaren verwacht dat de euro dit jaar bijna 5 procent zal inleveren en het jaar zal uitluiden op minder dan 1,40 dollar per euro. Snel maar naar New York dan, nu het er nog goedkoop is en de euro van harte welkom is.
Please send your comments or questions on specific articles to: presse@ifo.de. Please mention in your e-mail the article you are concerned with.
Phone: +49(0)89/9224-1604 Fax: +49(0)89/9224-1267
2012 2011 | 2010 | 2009 2008 | 2007 | 2006 2005 | 2004 | 2003 2002 | 2001 | 2000
Press Echo
Comments on current economic policy issues in Policy Debate:
RSS